Over mij

Kinderen zijn van nature ontdekkers. Ze willen voelen, begrijpen en verbinden. In die beweging is alles al aanwezig: nieuwsgierigheid, gevoeligheid en de drive om de wereld te doorgronden.

Sommige kinderen doen dit met meer intensiteit. Ze denken snel en diep, voelen sterk en leggen verbanden. Dit zie ik vaak bij kinderen met kenmerken van een ontwikkelingsvoorsprong, hoogbegaafdheid of andere vormen van neurodiversiteit. Wanneer daar ruimte voor is, zie je betrokkenheid en plezier in leren. Ontbreekt die afstemming, dan kost het meer energie. Denken geeft spanning, gevoelens worden intenser en een kind kan zich aanpassen, terugtrekken of het plezier verliezen. Als ouder of school merk je dat er iets schuurt. Daar begint mijn werk.

Mijn naam is Marianne Renckens. Ik ben geboren en opgegroeid in Friesland en woon met mijn gezin in Utrecht. Als moeder van twee kinderen zie ik dagelijks hoe ontwikkeling verloopt: in kleine stappen, sprongen en soms ook in stilte.

Een kind komt op de wereld als een eigen mens. Vanaf het begin zoekt het een plek in relatie tot de ander, en maakt het tegelijkertijd binnen die plek iets nieuws. Juist die wisselwerking raakt me: hoe een kind zich ontwikkelt in samenspel met de omgeving, en hoe basisbehoeften als gezien worden, verbonden zijn en jezelf mogen zijn daarin meebewegen. In mijn rollen als dochter, moeder, vriendin, leerkracht en psycholoog heb ik ervaren wat dat vraagt: jezelf leren kennen, de ander proberen te begrijpen en elkaar ergens in het midden ontmoeten, of samen iets nieuws creëren wanneer dat midden er nog niet is.

Mijn fascinatie voor ontwikkeling begon tijdens mijn studie Klinische en Ontwikkelingspsychologie. Al bijna twintig jaar werk ik als psycholoog, leerkracht en hoogbegaafdheidsspecialist in de jeugdzorg en het onderwijs. Ik verbind deze werelden, juist waar afstemming nodig is tussen wat een kind meebrengt en wat er gevraagd wordt.

Vanuit mijn Friese roots draag ik iets met me mee wat nog altijd richting geeft: as it net sa kin as it moat, dan moat it mar sa as it kin. Zoeken naar wat wél kan loopt als een rode draad door mijn werk.

Ik kijk naar het kind én naar de context waarin het opgroeit. Naar wat er gebeurt tussen ouders, school en kind en hoe die elkaar beïnvloeden. Samen onderzoeken we waar het schuurt en wat er nodig is om weer beweging te brengen. De basis daarin is vertrouwen: dat alles er in de kern al is. Vanuit Integritas, kloppend, werk ik niet vanuit het idee dat een kind moet worden veranderd, maar dat we beter leren zien wat er al aanwezig is en daarop afstemmen. Ik denk in mogelijkheden. In wat werkt. En in hoe we kind, thuis en school weer met elkaar kunnen verbinden.

Samen maken we concreet wat nodig is: wat helpt in de klas, wat dit vraagt van de omgeving en hoe een kind weer tot spelen, leren en ontwikkelen kan komen, op zijn eigen manier.